6 juli dag 8 Bahama's.

Vandaag gaan we relaxen. We staan op tijd op en nemen een Starbucks uit onze eigen coffeemachine op de kamer.
Daarna gaan we naar beneden kopen, wat te eten voor bij het zwembad en leveren onze pasjes in bij de towellhut. We krijgen een witte en een bruine handdoek en een groen armbandje dat laat zien dat je bij het hotel hoort.
Het is zondag en het is heerlijk rustig bij the pool (dat is het altijd, maar nu nog rustiger dus).
We zoeken een mooi plekje en gaan lekker liggen op onze comfortabele ligbedden, uiteraard onder een parasol…

We hebben keuze uit meerdere zwembaden of natuurlijk de prachtige zee die we pal aan het zwembad hebben. Gerda en Sijbrand gaan eerst lekker in de heerlijk warme zee zwemmen ,op de trampoline springen die daar ligt, en gaan daarna nog even in het zwembad.
Over Erik hoeven jullie niet bezorgd te zijn, ook die redt zich wel ;-))
Vanaf elf uur gaat de poolbar open en de bestellingen worden liggend op je bed bij je opgenomen…
Het is absoluut niet duur, een Heineken 16 oz tap bier kost hier $4 en een pinacolada $8.
Verder zijn er diverse snackbars rondom de zwembaden en ook hier zijn de prijzen schappelijk.
We dachten dat het hier heel duur was, maar het is hier veel goedkoper dan in Miami..
Ook is op deze prachtige dag mijn vader jarig, maar we kunnen hem via tele 2 mobiel niet bellen en kopen een telefoonkaart voor 20 dollar, na wat gedoe krijgen we uiteindelijk contact met het thuisfront (wat zo makkelijk gaat in de usa lijkt het hier wel of je aan het eind van de wereld zit).
Rond middag-etenstijd gaan we naar de overkant van het hotel waar een leuk winkelcentrum is.

Gerda wordt aangehouden door een goedlachse Bahama’er en moet op de foto met hem, we maken een leuke fotoshoot, geven de man een paar dollar en gaan wat sandwiches kopen bij de Subway , Gerda en Erik een 6 inch met tonijnsalade en Sijbrand een 12 inch met gehaktballetjes, heerlijk! Tevens nemen we als zuinige Hollanders een refill cola natuurlijk wel een small, je mag toch zovaak bijvullen als je wilt…
Nee hoor zulke knierten zijn we ook niet, we nemen de midsize.
Na lekker gegeten te hebben lopen we door het winkelcentrum maar er zijn erg veel winkels en restaurants dicht …oja het is btw zondag, vandaar.
De mensen zijn erg gelovig hier en je ziet bijna op elke hoek van de straat een kerk van een ander geloof, dus daar zitten ze dus!
We gaan weer naar de overkant en blazen wat speelgoed op zoals een luchtbed en een band en vermaken ons de rest van de dag by the pool…

Rond 8 uur ‘s avonds beginnen onze maagjes een beetje te knorren en we gaan weer naar de overkant (het winkelcentrum) helaas zijn de restaurantjes die wij wilden bezoeken dicht , we gaan terug naar het hotelcomplex want hier zijn gelukkig alle restaurants open …
We besluiten om bij China Grill te gaan eten , en we willen buiten zitten, dat kan. Je zit hier heerlijk in de warme avondbries, 5 meter van het strand met op de achtergrond een bliksem van een tropische onweersbui en dichtbij de gaswolken van de melkweg, fantastich !
Zo meteen lekker makkelijk rollend naar je bedje na het eten .
We bestellen met zijn drieen een wonton soep en Gerda en Erik nemen beef teriyaki en Sijbrand neemt een thaise noodle (dat is dus dunne bami) met kip .
De wontonsoep smaakt bijna hetzelfde als in Nederland , misschien iets zoeter maar ze hebben hier geen maggi….
De maaltijden zij hier niet benauwd en alleen Erik krijgt alles in zijn helm…
Na heerlijk te hebben gegeten rekenen we af…dat wil zeggen: geven ons kamernummer op en gaan via het strand richting onze heerlijk diepe donsbedden.
Op het terrein kopen we nog wat blikjes coca cola voor $1 per stuk voor bij de heerlijke Cuba rum. We nemen nog een glaasje en dan gaat het licht uit. Zoals je op de foto ziet hebben we aan Sijbrand geen kind meer….(hahaha). Oant moan!

5 juli dag 7 Bahama's

Eindelijk is het dan zo ver, om 6 uur 30 gaat de wekker, we hebben weinig gemerkt van terugkomende feestgangers in het hotel, dit omdat wij -door de wolgeverfde types- haha de nodige oordoppen hebben meegenomen ivm ervaringen uit het verleden…

De auto staat precies op de afgesproken tijd voor ons klaar, Erik zet zijn tomtom weer aan en rijden relaxed naar het depot van Alamo. Hier leveren we de auto in en vertrekken met de pendelbus naar de pier van American Airlines. Deze keer vliegen we met een propellor-vliegtuig van American Airlines “American Eagle”. Er gaan ongeveer 66 mensen in! Alles loopt voorspoedig en volgens schema vliegen we om 10.35. Na een goede vlucht van een half uurtje landen we dan op Freeport, Grand Bahama Island. We worden verwelkomd door een ras(ta)-echte inwoner, die vrolijk op zijn keyboardje staat te spelen en ons van harte welkom heet, heel grappig!

De bagage komt vlotjes en bij het naar buiten gaan zien we een kantoortje van het hotel waar wij naar toe moeten, het Westin Grand Bahama Island Our Lucaya (wat een mond vol…).
Een aardige mevrouw zegt dat er geen shuttle service naar het hotel is maar ze loopt met ons naar buiten en regelt een taxibusje, waar we met nog een paar andere mensen in zitten. Ze vertelt ons dat de rit 23 dollar kost, dat valt dus reuze mee…

De vrolijke taxichauffeur maakt grapjes en is zeer gezellig. Na een kwartiertje komen we aan bij een geweldig mooi hotel! (bedankt maar weer, Priceline!). De bell-boy, zeg maar piccolo heet ons van harte welkom en schudt ons de hand. Sijbrand schudt hij de hand nadat hij hem vertelt dat hij eerst zijn pet af moet doen! S. kijkt een beetje vreemd…..
Iedereen schudt hier je hand, gelukkig maar we hebben gelezen dat het er op Curacao iets anders toegaat…

We checken in: “please your family name” …Erik ?” ok, we staan ook hier weer keurig in de computer. Natuurlijk moet je weer je creditcard laten zien en je paspoort. We lopen zonder bellboy naar de kamer, ons bin zuunig … en steken de sleutelcard in het slot , er komt een Starwars-achtig geluid uit en de deur gaat open …….
Wow!, een heerlijke mooie ruime kamer met alles er op en eraan.
Er is uiteraard een kluisje, twee schitterende queen-bedden met ieder 5 donsveren kussens en een donzen dekbed. Verder gratis internet, coffee machine met Starbucks koffie, minibar,
plus 55 channel television, en voor ons ieder een badjas en kaartjes voor handdoeken by the pool.
We doen de schuifdeur open van onze hotelkamer en het eerste wat ons opvalt is het vrolijke gekwetter van alle vogels, ze zijn net zo vrolijk als de mensen hier …

We verfrissen ons en gaan snel naar het winkelcentrum aan de overkant, het ziet er heel gezellig uit met al die tropische kleurtjes en besluiten om bij een Grieks restaurant wat te eten.
Kalispera!!! Als we iets bestellen bij de Bahama Mama (bediening) duurt het vervolgens 20 minuten voor we onze drankjes hebben, slow, slow, slow, slof, slof, slof, dit is lachen, nog nooit meegemaakt, en ze lopen voor elke bediening apart naar ons toe terwijl ze dat bij ons in Nederland allemaal in 1 keer doen .
Het eten haalt het helaas niet bij onze Griek in Wormerveer (we maken geen reclame voor Costa hoor…) maar ja, een kniesoor die daar op let, wij vermaken ons prima en zelfs Mythos bier is hier aanwezig. Helaas voor Gerda is de retsina op… en dat op een eiland hier in de Bahama’s .

Ondertussen is het al tegen de avond en de lucht begint steeds donkerder te worden.
En ja hoor, al snel komt de regen met bakken naar beneden en het onweert er stevig op los, maar we zijn dit gewend, je maakt het in Florida ook elke dag mee, meestal is het na een uur alweer over en ook hier is het zo.
’s Avonds gaan we eten bij een Italiaans resataurant aan de overkant , Gerda neemt een penne gerecht, Sijbrand spaghetti met gehaktballen en Erik wil weer iets speciaals en kiest voor conch with toast . Dat was ook weer lachen……..want: afzien voor Erik, het schaaltje waar de conch in zat was niet groter dan 10 cm in doorsnee en er zaten vier PIEPkleine stukjes gesneden toast bij.
Voor geinteresseerden: de conch (een slak uit die hele grote schelp waar je vroeger de zee in kon horen ruisen, je weet wel..) smaakt eigenlijk een beetje naar kalamaris en is een beetje kauwgum-achtig , dit weten we dan ook weer.
We rekenen af en kopen onderweg in een winkel op het terrein van het hotel een fles Cuba –rum voor $9.50 en wat blikjes cola…
We kijken nog even naar de tv, er is een prachtige bokswedstrijd te zien die wordt gehouden in Las Vegas, uiteraard wint de beste…
Omstreeks half twaalf gaan onze lichtjes uit en begraven ons in onze bedden, oant moan!

4 Juli independance day dag 6 Miami

Vol verwachting worden we omstreeks 8 uur wakker, even wat eten op de kamer en de straat op.
We gaan vandaag niet ergens naar toe maar gaan shoppen en kijken wat er zoal te doen is op straat.
Bij ons op de hoek wordt een podium opgebouwd in een hoteltuin, later blijkt dat dit een klein housefeest is.
Het is al vroeg heel erg warm. Puffend lopen we door de straten en halen wat te drinken bij de Wallgreens om de hoek.
Wat opvalt is dat het heel erg druk is en alle winkels hier ook gewoon open zijn. Onderweg naar Lincoln Road komen we weer de nodige zwervers tegen, sommige hadden we al eens eerder gezien….
Door het geslenter had Sijbrand trek gekregen en kocht een hamburger bij Mc Donalds.
Wij wachten nog even …

We hadden Sijbrand nieuwe schoenen beloofd en we gaan enkele schoenenzaken binnen.
Uitendelijk is Sijbrand geslaagd voor een paar witte Nike airforce one schoenen, en Erik kocht maar meteen een paar nieuwe slippers, de flipflops begonnen al aardig te slijten.
Ondertussen nog steeds niets gemerkt van “Independance Day”, het is wel overal erg druk en doenerig, voor de meeste Amerikanen is het een extra lang weekend.

Rond etenstijd eten en drinken we wat lekkers bij het van Dijck jazzcafe op Lincoln Road.
We bellen ook nog even het huisfront op om te zeggen dat alles oke is, hierna gaan we slenterend door de hitte terug naar het hotel.
We hebben niets gezien op South Beach wat doet denken aan feest, behalve dan die zwerver met een Amerikaans vlaggetje op zijn boodschappenkar….
Erik begint alvast met het inpakken van de koffers. Wat de kleren betreft is dit niet veel werk, maar alle snoeren van de opladers van alle electronische apparatuur, daar krijg je wat van.
Rond 19.00 uur vertrekken we weer richting straat, Het is nu ontzettend druk met auto’s.
We gaan naar de overkant van ons hotel, daar zit een leuk terrasje. Ondertussen wordt de lucht ravenzwart.
We horen dat het vuurwerk om 20.00 uur begint bij Bayside Marketplace, dit moet vanaf het strand goed te zien zijn.

Rond acht uur barst er een natuurlijk vuurwerk los, het hoost en onweert vreselijk Noodgedwongen gaan we binnen zitten en wachten tot de regen over is. Binnen is het heel apart ingericht, je hoeft je hier niet te vervelen.
Rond 21.00 is het uiteindelijk droog en spoeden we ons naar het strand waar veel mensen bezig zijn hun eigen vuurwerk af te steken. Maar het mooiste vuurwerk komt toch van de andere kant van de baai, erg mooi, de kleuren rood-wit-blauw zijn goed te zien, ook aparte vormen, bv ovalen zien we voorbij komen. Echt de moeite waard.
Het is kort maar krachtig, gelukkig gaat het hier niet nog een paar uur door zoals in Nederland…. Wij gaan naar de hotelkamer, morgen om 06.30 op voor de vlucht naar de Bahama’s!

3 juli dag 5 Miami

Vandaag worden we omstreeks 8 uur wakker, we gaan ons rustig optutten en Sijbrand mag tot 10 uur op bed blijven want ... we gaan vandaag naar de Venetian pool deze gaat pas om 11 uur open.
Gerda en Erik gaan om 9 uur op stap om een kop koffie te scoren, de bedoeling is om naar
Starbucks te gaan, maar vlak om de hoek op weg naar Starbucks komen we ook een aardig tentje tegen, buiten staat een bord met breakfast combo ,voor $ 5.99.
Omdat we een beetje Amerikaanse neigingen krijgen stoppen we hier en eten een typisch Amerikaans ontbijt met uiteraard grote koppen slappe koffie en natuurlijk refill.
Omstreeks 10 uur komen we op de kamer en warempel Sijbrand is wakker en aangekleed.
Daarna zijn we naar de Venetian Pool gereden een erg mooi zwembad.
De Venetian Pool was eerst een gat in de grond waaruit de kalksteen voor de Italiaanse woonwijk Coral Gables werd gedolven, beeldend kunstenaar en ontwerper Denman Fink en architect Phineas Paist hadden dit bedacht in 1924,ik neem aan dat jullie ze wel kennen…haha…

Na een tijdje daar rondgezwommen te hebben, kwam Erik er achter dat hij zijn autosleutels kwijt was. Zoeken, zoeken en nog eens zoeken, maar uiteindelijk waren ze gewoon te vinden bij de gevonden voorwerpen. Waar gevonden? Op de bodem van het zwembad!
Toen zijn we maar wat gaan eten bij het cafeetje wat er bij hoorde, de hamburgers waren waardeloos, maar de hotdogs waren wel te eten.
Gelukkig, de autosleutel deed het nog gewoon ondanks dat hij op de bodem van het zwembad had gelegen. Daarna naar het mooiste hotel van heel Florida gereden, het Biltmore.
Zeer mooie zwembaden en golfbanen, maar echt niet te betalen.
Volgens Erik een hoog muppets gehalte, en er was ook een pinautomaat daar kon je alleen geld mee opnemen met je goldkaart!

Toen nog even naar de dichtstbijzijnde Publix gereden en wat drinken en fruit gehaald .
Terug naar het hotel, Sijbrand ging nog effe zwemmen en ondertussen dit verhaal schrijven.
Het is nu heel erg drukkend warm buiten en we horen het onweren in de verte zoals bijna elke middag in Miami.
Vanavond lopen we langs de zee richting South beach,dit loopt een stuk prettiger,geen stoplichten en vieze uitlaatwalmen .
Het is omstreeks acht uur en het begint al een beetje donker te worden en dan na 5 minuten is het geheel donker, dat heb je als je zo dicht bij de evenaar zit.

Na ongeveer 20 minuten lopen zijn we bij TGIF en er is warempel een tafeltje vrij, wij gaan zitten en we leunen op het tafelblad, dit zit dus helemaal los, we wachten tot er mensen bij een andere tafel weggaan en gaan daar zitten.
Ondertussen komt er een vrouwelijke bediende ons vragen wat we willen drinken en eten, We vertellen haar dat we eerst wat te drinken willen bestellen later wat te eten. Het bedienen is hier zeer rommelig in tegenstelling tot de eerst bezochte TGIF. Op een gegeven moment krijgen we bijna ruzie met de onbeschaafde manier waarop zij ons te woord staat in haar standaardvragen en antwoorden, deze gaan zo snel dat zelfs een echte Amerikaan er moeite mee zou hebben .
Gelukkig grijpt de manager in die toevallig bij ons in de buurt staat, hij grijpt haar bij haar arm en neemt haar mee, waarschijnlijk voor een goed gesprek…
De rest van de avond heeft ze ons bediend met een lang gezicht…
Het eten en drinken smaakten er gelukkig niet minder door.
Om half 11 gaan we met de taxi terug naar het hotel, we duiken ons bed in morgen is het 4 juli, independance day!

2 juli, vierde dag Miami

Vandaag worden voor ons doen vrij laat wakker, zo om een uur of 9.
Dat wordt dus geen vroege strandwandeling, maar douchen en een broodje en muffins eten op onze kamer en de auto halen. Gisteren hebben we even in onze bijbel (een van onze reisgidsen) gekeken, en hebben besloten dat we naar het oudste recreatiepark van Miami gaan, het Matheson Hammock Park, aan de Biscayne Bay.
Volgens hetboek is dit een stukje oorspronkelijk Florida, met mangrovebossen en een zwemlagune die ververst wordt door de stromingen van de zee.
Na een ritje van 20 minuten parkeren we en lopen we naar het strandje, en wat is het hier mooi zeg!
Het valt ons steeds op hoe snel je in een prachtig natuurgebied bent, met uitkijk op die
grote stad.

Tot onze verrassing komen we midden in een filmset terecht! Camera’s op rails, een schreeuwende regisseur en assistent, assistenten van de assistent en hun assistenten, grote lampen (terwijl de zon echt goed schijnt vandaag), mannen met walkie talkies, (en hun assistenten), echt een spektakel! De film waarvan de scenes hier worden opgenomen heet
“Daddy’s Girl Friend”, even in de gaten houden dus…We zwemmen, zonnen en eten en drinken wat uit onze koelbox, Gerda zwemt waarschijnlijk langs een kwalletje (pijnlijk) en Sijbrand snorkelt wat, totdat er in de verte een grote onweersbui nadert en ook de filmset wordt opgebroken. We weten inmiddels dat het hier binnen de kortste keren aardig kan spoken en pakken onze biezen. We besluiten nog een keer naar de Bayside Market Place te gaan, daar kunnen we even wat eten en wat winkeltjes kijken.

Tegen de tijd dat we hier aankomen is het onweer aardig losgebarsten en zijn we blij dat dit een deels overdekt winkelcentrum is. We eten een lekker bordje Chinees en kijken nog naar schoenen voor Sijbrand, maar ook nu lukt het niet (lastige klant?).. Erik en Sijbrand kopen samen nog 5 T-shirts voor 19 dollar, da’s wel weer leuk!
Terug op onze hotelkamer zien we op de TV dat tijdens het onweer de bliksem is ingeslagen in een bouwkraan. De mannen die hier in aan het werk waren werden per ambulance afgevoerd, ze konden (tijdelijk) niet meer lopen. Tja, een aardige bliksemafleider? zo’n kraan……..
We werken de weblog bij (van gisteren) en lopen ’s avonds even naar Lincoln Road, waar we op een leuk terrasje iets drinken. Om 10 uur gaan bij ons de lampjes uit…

1 juli derde dag Miami

Gerda gaat om 7 uur een strandwandeling maken in haar eentje. Met het mooie licht heeft ze een aantal foto’s gemaakt en een leuk stukje film van het strand.
Omdat het nog zo rustig was zag ze enkele grote roggen deze lagen lekker te zonnen in het ondiepe en nog rustige water. Ook genoeg zwervers.
De mannen hebben nog niet z’n zin om op te staan en gaan er pas om 8 uur uit.
We eten een broodje op de hotelkamer, halen onze auto op en gaan vandaag naar de Bayside Marketplace , dit is een verzameling van allerlei kleine winkeltjes en restaurantjes,van hieruit kun je ook een rondvaart maken langs kunstmatige eilanden waar the Rich and Shameless prachtige huizen bezitten. Drie jaar geleden vonden we dit erg leuk, en we besluiten de rondvaart van 11.00 uur te nemen. Ondertussen nemen we een lekkere alcoholvrije (virgin) Pina Colada.
Dan gaan we aan boord en omdat binnen alle stoeltjes al bezet zijn belanden we buiten voor de stuurhut van de kapitein, dat is een geluk bij een ongeluk, want er worden kettinkjes voorgehangen zodat andere passagiers hier niet mogen komen, een echt privé-dekje dus!
Het is weer erg leuk, en we zien onderweg ook nog genoeg dolfijnen!
Als we van de boot afkomen is het inmiddels half een en lopen we naar het Hard Rock cafe,
altijd leuk om wat te snuffelen en wat lekkers te eten,en wat dachten jullie? Jawel 2 cobb salade’s voor ons en voor Sijbrand uiteraard weer een hamburger.
We zijn hier vorig jaar ook geweest en zijn toen lid geworden, en we hebben ook nog punten gespaard, in totaal 20 dollar.
Sijbrand en Erik kopen allebei een “pin”, de speldjes die je kunt verzamelen,wij hebben een zo een riem waar je de pins op kunt bevestigen en showen., Erik koopt hier ook nog een pet.. Na de lunch rijden we weer richting hotel, en Erik gaat even op een oor, Sijbrand en Gerda gaan lekker naar het strand waar de pelikanen mooie duikvluchten maken. Daarna even naar het zwembad, het is overal lekker rustig

Na het douchen besluiten we een klein stukje te lopen over Collins Avenue, naar Jerry’s Famous Deli, hier zijn we vorig jaar ook geweest. Deze keer gaan we buiten zitten, en krijgen de welbekende gigantische menukaarten weer aangereikt. (60x60x60 cm) We vragen ons net als de vorige keer af hoe de bediening er bij komt om na 2 minuten al te vragen of we al weten wat we willen bestellen…. Duh….
Sijbrand heeft niet veel trek en probeert om fish and chips van het kindermenu te bestellen, maar helaas, de waitress vindt dat hij toch een beetje te groot is….hahaha.. (gevolg: het volwassen menu fish and chips krijgt hij natuurlijk niet op….).
Ook Erik en Gerda krijgen grooooooooooote borden, eerlijk is eerlijk, wel waar voor je geld, maar waarom nou geen HALVE porties? Op deze momenten blijkt duidelijk de overdaad van dit land, je kunt ook overdrijven.
Dan rustig naar de kamer, we hebben het weer gehad voor vandaag…..

30 juni, dag 2 Miami

We zitten vandaag om 08.00 uur aan het ontbijt in ons hotel. Redelijk, maar we gaan vandaag wel naar de Walmart om onze “eigen”ontbijtspulletjes te halen. Klinkt misschien knierterig, maar voor 10 dollar per persoon kunnen we wel iets lekkerders kopen.
Eerst halen we onze auto bij de “buren”. Zoals hier gebruikelijk wordt-ie voor ons gehaald. Na 10 minuten komt er eindelijk een auto voorrijden, maar helaas de verkeerde, dus we wachten nog even…

Ondertussen maken we een praatje met de jongen die het parkeren regelt. Erik vertelt dat hij muziek voor in de auto mee heeft genomen van Will Smith, zoals b.v. “Welcome to Miami”. De jongen begrijpt er niets van, Will Smith??? Nooit van gehoord….(Hij komt uit Cuba, maar we wisten niet dat dat ZO’n achtergebleven gebied was). Fresh Prince of Bell Air? Men in Black? I Robot? Eeeeeeeeh….
Dan komt de goede auto voorrijden en gaan we op weg naar de Walmart (Super-centre).
Alweer een geweldig grote winkel, maar niet echt zo super mooi als we gedacht hadden.
Wel leuke koopjes, Sijbrand en Erik kopen een mooie spijkerbroek van Dickies a 10 dollar per stuk. Ook slaan we wat proviand in en kopen een koelbox en tenslotte een hele grote Jeep koffer voor 49 dollar om al onze koopjes (die we nog gaan kopen) in op te slaan en hopelijk mee kunnen nemen…
Hierna gaan we op weg naar de Dolphin Mall, een winkelcentrum in de buurt van vliegveld Miami International Airport.
Behalve Bass-Pro valt het een beetje tegen, jammer ook dat de Nike winkel under construction is, Sijbrand wilde graag voor schoenen kijken.

Inmiddels is het een uurtje of half drie en eten we wat bij Thank God it’s Friday, Sijbrand een grote cheeseburger, Erik een cobb salade en Gerda een caesar salade. Vooral de salade van Erik valt in de smaak. Dan rijden we naar het hotel, Sijbrand is niet helemaal lekker, volgens ons komt de duizeligheid en de vermoeidheid nog door de schoolreis van vorige week en de vliegreis.
Hij neemt een pilletje tegen reisziekte en gaat een uurtje op bed liggen terwijl wij de weblog bijwerken en uploaden vanuit de loge van het hotel.
Als we na anderhalf uur boven komen zegt Sijbrand dat hij al weer aardig is opgeknapt, gelukkig maar.
‘s Avonds gaan we lopend naar Ocean Drive op South Beach een heel eind, we besloten dan ook om met een taxi terug te rijden.
Aangekomen in het hotel eten we nog een meegenomen fruitsalade en gaan lekker slapen!